¶ §

Good things that happened to me in 2009

1. Ik luidde het in met vrienden in Bangkok

2. Ik was gezond en heb geen sick day gehad

3. Ik bezocht vijf continenten

4. Ik bezocht vrienden in Seattle, New York en Melbourne

5. Ik zag mijn DC-based broertje drie keer

6. Ik heb bijna van wine tasting en buying mijn beroep gemaakt

7. Ik woonde een heel kalenderjaar in Londen en genoot van alle sport, theater en restaurants die ik bezocht

8. Ik had veel vrienden uit NL te logeren

9. Ik ben X-Factor en Britain's Got Talent-vrij gebleven

Best een goed rijtje. De extra kilos, het kloteproject in Kaapstad en het verliezen van de Ashes vallen toch wel in het niet.

¶ §

Lui log

Maar de boodschap zal duidelijk zijn. Heb het fijn hier.

¶ §

Melbourne, here I am!!!

Zodra ik in Charlton op een terras zat te brunchen met M, was de lange reis vergeten. Via KL en Jakarta ben ik gisteren dan toch in Melbourne beland. Emily, de grootste party professional die ik ken, had dusdanig veel gedronken op boxing day dat ze bang was dat ze nog niet mocht rijden, en had een vriendin gechartered om me mee van het vliegveld te halen. Some things never change... De weersvoorspeling is goed voor de hele week, cricket is in volle gang, en ik ben er klaar voor. In m'n hot pink top voeg ik me straks bij de Chicks on Tour om Australie van Pakistan te zien winnen. ¶ §

Melbourne, here I come? Ooit?

Ken je die mop van het meisje dat naar Melbourne ging?  Ze ging niet. Mijn verhaal loopt hopelijk beter af, maar in plaats van dat ik nu vanuit Melbs mail, zit ik achter een laptop in de Prinsengracht. De kist was stuk en bleef aan de grond. Morgenavond om 10pm vliegen we als het goed is alsnog. Met een verse motor in het toestel. Dan kom ik dus in ieder geval tot Kuala Lumpur en hopenlijk kan ik door naar Melbourne om daar zondagochtend alsnog aan te komen. Dus geen boxing day test, geen kerstdag in Australie. In plaats daarvan zit ik in het appartement van een vriendin in pantoffels die vier centimeter te kort zijn en een badjas die drie maten te klein is. Vriendinlief is vanochtend naar haar broer in Bulgarije vertrokken en ik heb het rijk alleen. Toch een stuk prettiger dan het alternatief waar Malaysian mee aankwam: het Dorint hotel op Schiphol Oost. Klonk aardig depressing. Morgen dus kerstdag in Amsterdam. Raar. Het grote voordeel overigens van deze pech? Broertje is even over uit Washington en die heb ik gisteren toch maar mooi twee keer gezien.  De woorden van de grote filosoof Johan Cruyff klinken weer door mijn hoofd.

¶ §

Melbourne, here I come?

Uiteindelijk zal ik er heus wel komen. Maar of ik zoals gepland op kerstavond land, is nog even de vraag. De KLM kan nog niet zeggen of mijn vlucht morgen om 7.50am naar Amsterdam doorgaat. En als 'ie doorgaat, wat de vertraging dan is. Dus of ik de vlucht naar Kuala Lumpur om 12 uur haal, is dus ook nog maar de vraag. En de Schiphol website is uberhaupt onder de bezoekersaantallen bezweken. Maar goed. Ik doe er nu weinig meer aan. Melbourne loopt niet weg. Mijn rugzak is gepakt en ik ben al in de stemming. Zometeen even lunchen met wat mensen nu de partner uit Qatar over is, en dan naar huis om 'thuis te werken'. En antivriesdansjes te doen. ¶ §

Kerstdiner

Mijn boodschappenlijstje was simpel. Ingredienten voor Maleisische gestoomde vis en hainan chicken rice. Maar om de kipfilet, seabass, koriander en komkommer te bemachtigen, moest ik me een weg banen langs bergen cranberries en chocolade, ladingen kalkoenen en hammen, en meer kerstellende. Oh wat ben ik blij dat ik niet aan kerst doe. De overdaad aan eten, het staat me zo tegen. Als ik de boodschappenwagens om me heen bekijk, vraag ik me af hoeveel good samaritans er voor een heel weeshuis gaan koken. Heel wat, zo te zien. Mijn kerstdiner dit jaar? Geen idee. Er zal vast wel een vietnamees open zijn in Charlton North waar ik een pho kan halen. Of wellicht wordt het toast met vegemite als dat alles is wat Em in huis heeft. Laat mij maar lekker een normale dag hebben in den vreemde. Zonder al die overdaad. ¶ §

Lifestyly

Het rotproject is afgesloten met een rotbeoordeling. De director vindt me leuk en warm en gezellig maar geen senior. Geluk vindt mijn partner dat nog steeds wel, en zal hij over een paar maanden wel voor m'n promotie vechten. Maar daar gaat dit logje verder niet over. Een van de opmerkingen in de feedback was dat ik erg 'lifestyly' was. Waarmee ze bedoelde dat ik soms meer fashionista dan professional was bij de klant. Ik had een keer rode hakken aangehad met een driekwart broek, en driekwart broeken, dat was echt te casual en kon niet in een zakelijke omgeving. En de rode panty die ik aanhad onder een kokerrok (denk Mad Men), zoiets staat toch professioneler als je je haar opsteekt. Ze zou voor advies over restaurants, pubs en wat 'in' is zo bij me komen, maar niet voor zakelijk advies. Enzo. Lifestyly dus. Ik moest aan de woorden van mijn Nederlandse director denken toen ik afscheid nam: "Gyp, we gaan je missen. Je bent anders en kleurrijk. Houd dat zo, en geef de UK kleur." En zo hoort het: we mogen allemaal anders zijn al werken we voor de big 4. En dat dan de director die op een op de bedrijfs make over-list van mij en een collega staat, daar moeite mee heeft: so be it. Ik blijf mezelf trouw. Blijf me kleden zoals ik doe, en doen zoals ik doe. En daar zal geen klantadvies onder lijden. ¶ §

Nog een crush

Ik val nogal op rugby types. Dat werd vorige week bij de klant weer eens bewezen toen de kerel die ik wel erg lekker vond, vertelde semi-professioneel in Delft gerugby'd te hebben. En deze week wordt het wederom bewezen als ik stoicijns voor me uitstarend langs J loop bij de klant. J speelde tot voor kort rugby voor Engeland en de Lions. Toen bekend werd dat hij bij ons in dienst zou treden, ging dat als een lopend vuurtje door het bedrijf. Van baas Sam had ik intussen gehoord dat hij bij de Schotse bank-klant zat waar ik eerder dit jaar ook een project deed, en nu dus weer even terug ben. En dat zijn aanwezigheid nogal een effect had op de aanwezige vrouwen. Gisteren liep er een lekkere rugbyer langs mijn buro. Wist gelijk dat het J moest zijn. Ok, hij is een beetje klein (1.80m) maar oh oh, wat een goed hoofd en goed lijf. En een goed stel hersens vermoed ik, daar hij Grammar school deed gevolgd door een degree in psychologie en biochemie. Klinkt best slim. Het team waarin hij werkt, heet People & Change, in de wandelgangen ook wel People & Cuddles genoemd. Misschien moet ik hem dat laatste eens uitleggen. Hij mag me best cuddlen. ¶ §

Lijstjes

Het is de tijd van het jaar voor lijstjes, maar nu we een decennium afsluiten, wordt er helemaal wat afgelijst. De Sunday Times heeft uitgezocht wat de best verkochte boeken waren in de UK in de noughties. Op 1, 2, 4 en 5 staan Brown (ik weet, 80 miljoen mensen liegen niet maar serieus.....de man kan niet schrijven....slechts pageturnende plotten verzinnen). Op 3 staat A Curious Incident of the Dog in the Night time, over een 15-jarige jongen met Asperger. Inderdaad een van de mooiste boeken die ik ooit las. Zwaar ontroerend en erg slim verzonnen.

De Guardian gaf er een andere draai aan: die bracht een discussie op gang over de slechtse boeken van het decennium. En twee veelgenoemde onderschrijf ik geheel. Het gehele decenium heb ik flink wat gebackpackt. En in elk hostel, guesthouse of second hand book shop kwam je ze tegen. Iedereen was enthousiast. En daar ik nogal een veelvraat ben als het om literatuur gaat, kocht ik ze eveneens. Holy mack. Zo niet mijn boeken: Life of Pi en Vernon God Little. Als derde zou ik nog Angel's Game van Carlos Ruiz Zafon willen toevoegen. Vond ik zijn Shadow of the Wind 'mesmerising', de excitement waarmee ik aan Angel's Game begon ging er snel af. Het zelfde kunstje met een in elkaar geknutseld plot. Waardeloos.  The Line of Beauty van Hollinghurst werd ook meerdere malen genoemd. Bookerprize winnaar, over een homo in de jaren '80 onder Thatcher. Sex om de sex en de politiek zo interessante tijd zwaar onderbelicht. Kan me daar dus wel in vinden. Andere veel voorkomende titels waren On Chesil Beach van McEwan en White Teeth van Zadie Smith. Die las ik beide juist met plezier.

Een van de reageerders op het Guardian artikel zei het wel mooi: Looking over at the 50 best books of the decade , there will be an approx. 80% overlap with this list. Perhaps the two lists could be merge, and called the 50 books people remember from the last decade?

¶ §

Kerstig

En zo raakte ik gisteren toch nog in kerstsferen. Twee dagen had ik nodig om het Kaapstad project uit m'n systeem te krijgen. Tussen 8 en 9 naar bed en thuis aanklooien. Even m'n gezicht op kantoor laten zien maar te moe om iets te doen. En ze lieten me lekker. Het kerstgala donderdag liet ik aan me voorbijgaan, maar de team kerstlunch gisteren wilde ik echt heen. De kerststalletjes bij de tube zijn van het commerciele kijk-ons-eens-duitse-kerstmarkt-doen type waar ik een hekel aan heb, maar het plant toch iets kerstigs in je. Van mijn Singaporese vriendin kreeg ik een klein kerstkado'tje met een lief kaartje. Toen ik het vanochtend openmaakte, vond ik drie chocolaatjes en een zalige bodylotion van L'Occitane. Zo lief. Bij de pub aangekomen vond ik m'n collega's tussen de kerstballen, het kerstgroen en aan een zeer kerstig gedekte tafel. Slecht eten, veel drank, en x-mas crackers.  Zoals het hoort. Veel lachen, veel kletsen en het verzoek van m'n partner of ik komende week zijn christmas shopping wilde doen, omdat hij de afscheidskadotjes die ik voor een collega had gekocht zo leuk vond. Vanochtend werd ik wakker met het gevoel dat ik in een vat wijn gelegen had, maar voor het eerst in tijden weer uitgerust en mezelf. Een rondje hardlopen in de kou verhielp de kater. Laat de kerst maar komen. ¶ §

Jingle bells

Het is niet koud, de zon schijnt, en ik zie blauwe lucht. Zo wordt het natuurlijk niks met de kerststemming. Daar helpt zelfs de pluchen kerstman op tafel niet aan. Het zou nu koud moeten zijn. Chai, gluhwein, kerstkransjes. Mince pies voor de liefhebbers (ik dus niet). Kerstliedjes op de radio. Als je een radio hebt... Of een laptop met fatsoenlijk geluid... Maar nee. Ik krijg lentekriebels. Als het straks vroeg donker is de Muppets kerst dvd er maar in gooien. Kijken of ik alsnog in de stemming kom. ¶ §

Basta

Klaar. In de BA lounge aan de gin tonic. M'n deliverable is door het eeste orgaan goedgekeurd. De krijg-de-tering-kutwijf director op het project mailde zowaar een complimentje over mijn overdrachtsdocument en de volstrekt contactgestoorde partner wist m'n stemming nog even helemaal om te gooien met z'n irritante rotvragen. Nooit wil ik meer voor deze twee mensen werken. Maar de ervaring is binnen, de klant was leuk, en Kaapstad bijzonder.

De voetbalgekte en de drawparty van afgelopen vrijdag zal ik niet gauw vergeten. Wat een volksfeest. Het staartje nam ik waar vanuit de FIFA VIP ruimte, met het beste zicht. En een vriendje van de studie. De prachtige wijnen (er zitten weer 10 flessen in m'n tas en koffer), het waanzinnige eten (zaterdag het beste resto van Afrika bezocht en wat een genot), de fijne meiden met wie ik hier zat. De enorme vriendelijkheid van de meeste mensen (ze vallen zo een beetje in twee categorieen: arrogant of super vriendelik) was geweldig. De airmiles ga ik zeker iets leuks mee doen. En bovenal: er is niks naars gebeurd. Wat nog even mis leek te gaan toen we gisteren door Long Street liepen en een zwerfster ons om geld vroeg. Toen we dat niet gaven was haar response "If I don't get it I will have to take it and that won't be nice." Niet prettig. Maar ze ging uiteindelijk door.

Nu twee weken Londen en dan mag ik al naar mijn vijfde continent van 2009. Afsluiten met de highlight: Oz.